قبيلهء قريش . پرسيد : از كدام تيرهء قريش به شمار مىآئى ؟ جواب دادم : از تيره بنى هاشم . پرسيد : از كدام دسته از بنى هاشم هستى ؟ ساكت ماندم ! باز پرسيد : از كدام دسته بنى هاشمى ؟ گفتم : آزاد شدهء على عليه السّلام هستم . پرسيد : على كيست ؟ پاسخى ندادم ! در اين هنگام ، دست به سينهء من گذاشت و گفت : واهمه نداشته باش ! به خدا سوگند ، من هم آزاد شده على بن ابيطالب عليه السّلام - كرّم الله وجهه - مىباشم ! سپس گفت : عده‌اى براى من گفتند كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيده‌ايم كه فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه » سپس خطاب به « مزاحم » كه وكيل پرداخت او بود ، گفت : به امثال اين شخص ، چند درهم بايد عطيّه داد ؟ در پاسخ گفت : بايد به او صد درهم يا دويست درهم اعطا كرد . « عمر » گفت : بلكه بايد به او پنجاه دينار - و بنا به قول « ابن داود » - شصت دينار اعطا كرد ؛ به دليل آنكه وى از مواليان حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام است ! سپس خطاب به « يزيد بن عمر » گفت : اينك ، به شهر خود بازگرد و در انتظار باش در مواقع اعطا ، آنچه كه به امثال تو پرداخت مىشود ، به شخص تو هم پرداخت خواهد شد . مؤلف گويد : اين حديث را « ابن اثير » در [ اسد الغابة 5 / 383 ] با اندك اختلافى آورده است . [ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 7 / 377 ] به سند خود ، از « انس » روايت كرده است كه گفت : از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيدم كه فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللَّهم وال من والاه و عاد من عاداه » . [ همان كتاب 8 / 290 ] به سند خود ، از « ابو هريره » نقل كرده است كه گفت : كسى كه روز هيجدهم ذيحجّه را روزه بگيرد ، ثواب شصت ماه روزه گرفتن را در نامهء عمل او مىنگارند ! و هيجدهم ذيحجّه ، روز غدير خم بود . آن روزى كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله دست على بن ابيطالب عليه السّلام را بدست گرفت و فرمود : « الست ولىّ المؤمنين ؟ » . حاضران تصديق كردند . آنگاه فرمود : « من كنت مولاه فعلىّ